Виртуелната војна

Може да е чудно, но навистина имаме потреба од човечност!

 

Односите меѓу Западот и Русија се близу до точка на замрзнување. Најголемото многустрано протерување на дипломати во историјата доаѓа во момент на криза од пад во довербата кон нашите елити, институциите цели професии.

Фактот што сите почнаа да размислуваат за себе како војник, ја убива заедничката кауза на нашето општество и ги претвора во посебни заедници на единици.

Претпоставувајќи дека логиката дека политичките кампањи се потпираат на екстремни емоции кои допираат до нашите умови на виртуелни патишта, оние што доаѓаат на власт се обврзани да преземат екстремни мерки за да преживеат во светот на викање.

Светот одамна влезе во Првата виртуелна светска војна, која стана толку масовна, што треба да го промениме нашето мислење, за да избегнеме последици од глобален воен конфликт.

Може ова да звучи преувилечено и доста страшно, но факт е дека треба да си ја вратиме човечноста.

Да разговараме повеќе, да се слушаме повеќе и да мислиме за потребите на сите. Ова лепење на етикети, судови, манипулации и крајно одрекување на туѓото мислење треба да остане во минатото, ако сакаме да стигнеме до моментот, во кој ќе кажеме “те почитувам“ и “те сакам“, “ти верувам“ или “не ти верувам“ да имаат вредност.

Ако ве импресионира, голем дел и од бугарското општество, се чувствува збунето. И во Русија е истото. Во САД и Велика Британија исто така. Помеѓу нас, помладите и постарите постои таква празнина што изгледа дека сме од различни возрасти.

Во целиот регион во светот, образованите и работните луѓе се осудени на се послаба политички застапеност. Тие се игнорирани затоа што, во океанот на зборовите, нивните зборови се со “најмал глас“ и се заглавуваат меѓу општите пискотници (извици).

Не постои начин оваа ситуација да донесе до нешто добро.

Напротив, забележуваме деградација на вредноста што нè прави плен за нечистотија. Бучни со зборови и пасивни во акција. Ние заземеме позиција веднаш и за секое прашање, без дури да ги забележиме контурите на целата слика.

На пример, Британците сега тврдат дека имаат вистински докази дека Русија изврши хемиско оружје на странска територија. Доказите, сепак, сè уште не се јавни. Од друга страна, руската економија се влошува со брзо темпо, но Русите се мобилизираат околу нивниот претседател, чувствувајќи се како жртви на странски заговор.

Тоа е она што тие мислат. Каде е вистината? Треба да ги видиме доказите за проценка и тоа навистина што поскоро.

Бидејќи се сеќаваме на оружјето за масовно уништување кое што недостасуваше што администрацијата на Џорџ Буш ја користеше како причина за војната во Ирак која започна пред 15 години и пред 11 дена.

Се покажа дека таквото оружје едноставно не постоеше, но тоа не ги спречи Американците, Британците и коалицијата предводена од нив да влезат во Ирак и да го преземат режимот на Садам Хусеин.

Сега, кога постои таков преседан, објективноста бара од нас да чекаме во нашите пресуди и ставови, бидејќи оваа тема повеќе не е виртуелна.

Апсолутно е реално и многу загрижувачка за иднината не само на нашиот регион, туку и на цел свет.

Да, ние треба да ја вратиме нашата хуманост, но тоа оди преку враќање на нашата способност да размислуваме без да се откажеме од емоциите. Значи ограничете го вашиот Фејсбук барем некое време. Немој да станете војник или жртва во виртуелната војна. Ќе видите дека тоа не е толку тешко.

Преведено од – Webcafe.bg Светислав Иванов – Бугарски новинар

Оставете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

*