Утрово сме во Македонска Каменица, меѓу своите луѓе, на Голема Богородица и на Денот на рударите.
Оваа наша мала Швајцарија на истокот живее од рударите, од луѓето што секој ден се симнуваат под земја, работат напорно и чесно и со свои раце го вадат лебот за своите семејства.
На сите рудари им посакувам прво здравје, а па потоа сеʼ друго.
Секој што ќе се симне долу, да се врати жив и здрав, а дома да го чекаат насмеани лица.
Нека Пресвета Богородица ги чува нив и нивните семејства, а во секој дом да има мир, бериќет и надеж.
